علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را که به ما سوی فکندی همه سایه هما را
دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
و خدای علی نه با چشم ظاهر که با دل سرشار از ایمان درست دریافته می شود . خدایی که قریب الاشیاست و نه چسبیده به آن ها و بعید منها است نه بیگانه با آن ها . او سمیع است و همه دعاهای همزمان را می شنود . دعاهایی که برخی اجابت و بعضی حکیمانه و به مصلحت رد می شوند .
خدای علی تعداد قطره ای باران را در کائنات می داند و از مکان ریزش هر برگی با خبر است . او متکلمی است که با موسی حرف می زند اما نه با اندیشه و با زبان ظاهر . اراده می کند نه از روی آرزو . لطیف است اما مخفی نیست . بزرگی است که جفا نمی کند . رحیم است نه نازک دل . اوست که در شب تیره می داند چند مورچه بیدارند . هیچ حرکتی از او پنهان نمی ماند .
اشهد ان لا اله الا الله و تبارک الله به خاطر خلق احسن شه ملک لافتی که بعد نبی بهترین بشر در آسمان معنویت از همه خورشیدها و ماه ها بهتر است .
ای خدا ... علی بهانه ای است برای معرفت تو که پیش از کرسی آسمان و زمین و جن و انس همواره وجود داشته ای . من که در وصف ولی ات مانده ام چگونه تو را وصف کنم ؟
شهادت می دهم که احدی و در برابر بزرگی ات پیشانی بر خاک می سایم .
التماس دعا .
جسم خاكي ، دل آسماني ، تن سوزي و دل آرامي . شعبان رفت و من منتظر ، روزه دار عاشقي مي شوم كه از « واسع دعايي اذا دعوتك » مناجات شعبانيه به ربناي سي غروب رمضان مي رسد .
پس هر غروب بلند مي خوانم : « ربنا لا تزع قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب من لدنك رحمة انك انت الوهاب »
ماه دلداگي ديگري از راه رسيد . ماه نزول كتاب جاويدان و « اغفرلي تلك الذنوب العظام » . ماهي كه براي درك شب قدرش به معرفت فاطمه (س) رو مي آورم . پس روزه دار عاشقي مي شوم كه از فراق گل يار ، گلاب قرآن و عترت را مي بويد .
اي كه علي كل شيء قديري ، به اين عاشق دل خسته در مسابقه خشنودي ماه مبارك نظر كن كه قرب تو آرزوي من است ، يا غاية الطالبين .
التماس دعا .